Zuurstof is leven, maar bij verkeerd gebruik kan het je leven ook zuur maken. Dat is wat ik ondervonden heb en wil graag mijn verhaal met u delen. Wat een aantal jaren geleden begon met hartkloppingen, nachten op en bang zijn om dood te gaan, bleek de oorzaak van hyperventilatie te zijn. Het sluipt er langzaam in en geeft steeds meer lichamelijke klachten waar de huisarts geen verklaring voor kan geven. Bloedtesten of onderzoeken leverden niks op. Ik kan mezelf typeren als een redelijk nuchter iemand en liep dus constant met de gedachte dat hier een verklaring voor moest zijn. In het voorjaar van 2007 ben ik op het internet gaan "googlen" en heb gezocht op "ademhalingsproblemen". Ik kwam uit bij de site van ReLife; de verhalen kwamen precies overeen met mijn klachten. Ik dacht zou dit de oplossing zijn? Ik ben in contact gekomen met Tineke Rooke. Eindelijk iemand die je klachten begrijpt en kan weerleggen. Nu vier maanden verder zit ik van 14 ademhalingen naar 4 ademhalingen per minuut. Ik voel me goed, en dat heb ik niet alleen aan Tineke te danken. Tineke geeft een handvat de rest moet je zelf doen, ik ben weer blij met mezelf.

Groetjes S.

Ik ben A. uit W. Ik ben getrouwd en heb 3 kinderen. 20 jaar geleden is het begonnen. Toen kreeg ik mijn eerste hyperventilatieaanval in de auto. Ik dacht dat ik dood ging. Hoe ik thuis ben gekomen weet ik niet. Toen ik thuis kwam, gilde ik tegen mijn man: "Bel de dokter, ik ga dood!" Dus niet, want de dokter zie: "Je hebt hyperventilatie". Maar ik kreeg nog meer symptomen. Durfde geen auto meer te rijden, durfde niet meer naar de supermarkt. Ik kwam nergens meer. Mijn moeder kwam in huis, want ik had mijn oudste dochter al en kon daar niets mee. Ik lag hele dagen op bed. Ik was misselijk, mijn hele lichaam tintelde en ik was bang om dood te gaan of om mezelf iets aan te doen. Maar er moest wat aan gedaan worden. Toen kreeg ik anti-depressiva en ademhalingstherapie. En na een paar weken begon ik op te knappen. Totdat mijn schoonvader plotseling overleed aan een hartstilstand. Dan kom je in een periode, waarin je wordt geleefd. We hebben hem `s morgens gecremeerd en `s avonds op bed kreeg ik een paniekaanval. Ik was helemaal van de kaart en erg bang. Ik ben gelijk de andere morgen mijn huisarts gaan bellen. Die zei dat ik er een anti-depressiva bij moest nemen. Maar voor dat die weer werken! En ziek dat ik was. Alles zat op mijn maag. Ik heb 2 weken helemaal niets gegeten. Maar dat is weer goed gekomen.. Ik ging op internet kijken en zag ReLife staan en toen de naam van Tineke. Ik heb haar gebeld en gevraagd of ze mij kon helpen. "Ja, dat kan ik", zei ze. En dat heeft ze ook gedaan. Ik zat heel erg in een dip, bang erg bang voor de door en voor mezelf. We hebben heel veel gepraat en geoefend en dat doe ik nog steeds. Want als je dat niet doet dan red je het niet. Wat ik ook erg fijn vond was dat je haar altijd mag bellen. 24 uur per dag. Dat was voor mij een heerlijk gevoel. Tineke, ik wil je heel erg bedanken voor wat je met mij gedaan hebt. Ik ga nu 3 weken op vakantie naar Zuid Frankrijk. Ik vind het wel een beetje eng, maar Tineke zei: "Je mag mij daar vandaan ook altijd bellen". Heerlijk toch. Tineke hartstikke bedankt.

A. uit W.

Ik ben een meisje van 18 jaar. Ik had veel last van hoofdpijn. Zo erg dat ik 4 maanden niet naar school ben geweest. Die periode bestond vooral uit het bezoeken van ziekenhuizen en het ondergaan van allerlei onderzoeken. Dit alles zonder resultaat . Als ik niet in het ziekenhuis was, lag ik thuis op bed. Op een dag kreeg ik het heel erg warm en kon haast geen adem meer halen. Ik zag van alles om me heen en was bang dat ik alleen achter zou blijven. Ik durfde nergens meer naar toe. Ik voelde me alleen thuis veilig. Een goede vriendin herkende mijn klachten meteen. Ze legde meteen de link met hyperventilatie. Ze had dit zelf ook en adviseerde mij om naar Tineke Rooke te gaan. Toen ik de eerste keer bij haar kwam, begonnen we met het doornemen van een klachtenlijst. Het was zo bizar dat alle klachten waar ik last van had op de lijst stonden. Alsof ik het zelf had opgeschreven. Vanaf dat moment had ik het idee dat ik nu eindelijk wist waar mijn klachten vandaan kwamen. Wekelijks ging ik naar Tineke. Ze begreep precies hoe ik me voelde en wat er met me aan de hand was, doordat de ze alles zelf ook had meegemaakt. Ze luisterde naar je ze gaf gaf je de juiste adviezen om zo goed mogelijk met hyperventilatie om te gaan. Zij heeft me geholpen om weer te kunnen doen wat ik wil. Door de ademhalingstherapie kreeg ik weer grip op mijn leven. Nu bepaalt niet mijn lichaam maar ikzelf wat er gebeurt. Dat is zo`n fijn gevoel. Lieve Tineke, bedankt voor alles; ik hoop dat je nog veel mensen in de toekomst kan helpen.

Liefs C.

Radeloos was ik, toen ik na 2 hele goede jaren weer terug viel in mijn oude situatie. Ik kreeg weer paniekaanvallen, was onrustig en ik ging weer helemaal verkeerd ademen. Hierdoor werd ik steeds banger. Vreselijk!! Durfde uiteindelijk nergens meer heen. Zelfs niet naar mijn werk. Meteen wilde ik alles pakken wat ik pakken kon en ik ben gaan zoeken op internet en kwam bij ReLife terecht. Na even overleggen en twijfelen heb ik aan de bel getrokken en al heel snel kon ik terecht. Zware weken van oefenen begonnen. Regelmatig heb ik me afgevraagd waaraan ik begonnen was. Klachten werden soms versterkt en soms baalde ik van de oefeningen. En nu denk ik….. wat goed dat ik het heb afgemaakt en dat ik ben doorgegaan. Nu merk je pas hoeveel profijt je hebt van een goede buikademhaling en het doorzettingsvermogen om tot hier te komen. Vooral door psychische klachten komt bij mij hyperventilatie opzetten. Ik ben er nog niet, maar doordat ik goed heb leren ademen kan ik alles veel rustiger opvangen. En die lieve schatten zijn allemaal telefonisch bereikbaar als je in de put zit. Je mag even klagen, huilen of je verhaal doen. Er wordt geluisterd. En dat heb je zo nodig.

E.

Vorig jaar november ben ik bevallen van mijn derde dochter. Ik was dolgelukkig, totdat ze met vier weken het rs virus kreeg. Ze moest naar het ziekenhuis en toen begon de ellende. Ze lag daar aan alle toeters en bellen, omdat ze mogelijk kon stoppen met ademhalen. Ik kolfde om de drie uur en wilde niet van haar zijde wijken. Dat heeft mij wel mijn nachtrust gekost en mijn lichaam riep dan ook op eerste kerstdag "we gaan weer hyperventileren" en dat deed het ook en nog erger, ik raakte in een ernstige postnatale depressie. Kon helemaal niets meer, was bang, verdrietig, depressief en heel moe. Ik had wel weer vijf tot zes keer een aanval op een dag. Omdat ik niet opgenomen wilde worden, ben ik gaan zoeken op internet. Ik wist wel dat mijn ademhaling niet goed zat, maar daar had ik al vaak wat aan gedaan en niet met het voor mij gewenste resultaat. Ik was zo radeloos dat ik toch het verhaal heb gelezen van Tineke Rooke. Ik dacht als ze me kan beloven dat ik me beter ga voelen dan doe ik het. En ze beloofde het. Ze beloofde nog veel meer, bijvoorbeeld dat ik minder zou gaan boeren en minder hoofdpijn zou krijgen. Alles is uitgekomen. Wel na een intensieve training die veel zelfdiscipline vraagt, maar dat is het waard. Ik voel me nu met medicijnen en een goede ademhaling beter dan ik me ooit gevoeld heb. Daar ben ik iedere dag heel dankbaar voor. Tineke bedankt.

K.

Hier wil ik even het verhaal vertellen van mijn fobie, wanneer het precies is begonnen weet ik niet meer.. Ik ben G. en nu 55 jaar. Zoals de meesten van ons er zich wel in zullen herkennen had ik de volgende klachten: angst, paniek, hyperventilatie, zweten enz. Ik heb 20 jaar bijna continu binnen gezeten, durfde absoluut niet naar buiten toe. Alleen aan de voor- en achterdeur, dat was veilig, maar buiten was angst, pijn en verdriet voor mij. Ik heb een man, 3 dochters en 4 kleinkinderen. Toen onze oudste dochter trouwde kon ik er niet bij zijn vanwege die rotfobie. Direct toen ze getrouwd was heeft ze me gebeld, huilend, omdat ik er niet bij was. We hebben samen door de telefoon zitten huilen, ook later toen mijn kleindochter werd geboren. Ma kon er weer niet bij zijn. Gelukkig heeft mijn man alles goed opgevangen en mijn ouders die namen toen vaak mijn plaats in, maar het is niet zoals het hoort. Een moeder wil op die bijzondere momenten bij haar dochter zijn. Mijn moeder heeft op een avond contact opgenomen met Tineke Rooke en belde daarna mij op. "Je moet Tineke maar even bellen, ze woont in Wijk bij Duurstede". Ik heb eerst nog even gewacht, maar uiteindelijk besloten diezelfde avond toch nog te bellen. En wat bleek, we hadden vroeger samen gewerkt en ook kende ik haar man nog van vroeger. De eerste afspraak was al snel gemaakt. Dus in behandeling gegaan. Ik vond het erg zwaar, maar als je de resultaten bekijkt, zonder meer de moeite waard geweest. Het is nu zo`n 6 jaar geleden en er is veel gebeurd in de tijd. Mijn vader overleed in 2001 en ik heb erbij kunnen zijn. In die dagen heb ik vaak gedacht: "Oh Tineke, als jij er niet was geweest had ik geen afscheid kunnen nemen en alles via horen zeggen moeten verwerken". In 2002 overleed mijn zusje. Op haar 46e verjaardag hebben we haar begraven en weer heb ik er bij kunnen zijn. Terwijl dat hele moeilijke jaren zijn geweest, ik kan wel zeggen de zwaarste uit mijn leven, kan ik op een normale manier verder leven. Ik heb net als iedereen alles kunnen meemaken en op mijn eigen manier kunnen verwerken. Ik zou niet weten hoe het gegaan zou zijn als ik er niet bij was geweest. Ik ben inmiddels naar Spanje, Oostenrijk, Duitsland en natuurlijk Brugge geweest, terwijl ik eerder dacht dat ik in mijn verdere leven niet meer naar buiten zou kunnen. Tineke bedank ik heel vaak in mezelf. Dankzij de ademhalingsoefeningen, die ik nog regelmatig doe, kan ik bijna alles weer. Ik ben iedere dag weer blij, dat ik naar buiten kan. Tineke bedankt, en ik hoop dat je nog veel mensen kunt helpen.
 
G.